You and I both - Jason Mraz

2 weken lang zag ik hem niet. Tim. Hij had namelijk toetsweek.
Het was dus moeilijk om af te spreken omdat hij zoveel moest leren.
Natuurlijk begreep ik dit wel. Ik heb namelijk zelf ook deze periode gehad en weet hoe het dus is. Maar dat neemt niet weg dat ik hem niet miste. Ik miste hem vreselijk.
Mijn bed voelde gewoon leeg en veel te groot zonder hem.
Terwijl ik toch een 1 persoonsbed heb.  Maar na 2 weken zag ik hem dus weer. En het voelde goed om hem weer te zien maar het was ook weer wennen. Ik weer niet waarom dat was maar later bleek - zo vertelde hij mij - dat hij dat gevoel ook had. maar gelukkig was dat gevoel al snel over.

maar er is 1 nadeel als ik bij Tim ben of hij bij mij. De tijd vliegt voorbij. een dag lijkt enkel maar een paar uur en voor ik het wist zat ik al weer in de trein naar Beverwijk. Tim moest namelijk s'avonds werken en ik ook. Maar ik voelde mij die dag al niet zo lekker en wist niet zeker of ik zou gaan werken. uiteindelijk heb ik besloten om die avond niet te gaan werken. Maar ja Tim moest nog wel werken. En ik besloot om hem een smsje tijdens het werk te sturen omdat ik wist dat hij geen zin had om te gaan werken. maar verassend genoeg was hij mij voor.
Ik kreeg van hem een smsje met de tekst erin: ik heb tegen je gelogen..
Mijn eerste gedachte? (nee niet omg hij is vreemd gegaan want ik weet dat hij dat niet zou doen) wat raar normaal smst hij nooit onder werktijd.
Dus ik smste hem terug: Oke.. vertel..?
Op het moment dat ik mijn sms verstuurde ging de deurbel. Toen ik de gang in liep stond er niemand bij de voordeur en ik had al een vaag vermoeden. of het was gewoon iets waar ik heel erg op hoopte. Toen ik de deur open deed lagen de handschoen die ik bij Tim was vergeten bij de voordeur.
Ik weet niet of mijn hart oversloeg of juist versnelde.. ik weet alleen nog maar dat ik Tim zijn naam zei en hij tevoorschijn kwam. zik weet niet meer wat ik heb gezegd, maar ik weer nog wel dat ik een halve meter in de lucht ben gesprongen en hem helemaal heb platgeknuffeld. Ik had het eht niet verwacht en was misschien wel nog nooit zo blij geweest. Ik was in ieder geval nog nooit zo blij geweest om iemand weer te zien. En toen vertelde dat iedereern er al van wist. Mijn ouders, mijn zusje, zijn ouders en zijn vrienden. Ik kon het niet geloven!

En toen werd het me allemaal duidelijk. Hij moest die avond helemaal niet werken hij had geruild en ging nu op de donderdag werken. En hij had tegen mij gezegd dat hij naar zijn opa en oma ging. En hij vroeg mij telkens wat ik zondag ging doen.

Ik heb die avond natuurlijk heerlijk geslapen maar de dag vloog helaas weer voorbij. en nu was hij degene die in de trein naar huis zat.
Hij is net een kachel voor mij. hij is altijd warm. maar nu slaap ik weer alleen en zal ik mijn 2e deken erbij moeten pakken om het niet koud te krijgen.
Maar gelukkig zie ik hem nu wel weer snel.

And somewhere, somehow I see you again but until then I've got dreams of loving you.

Hello - Martin Solveig

Het is, op 1 week na, vier maanden sinds ik Bente leerde kennen. Wat? Wie? Hoe kan Bente zichzelf leren kennen? Nee dat komt omdat Bente mij toestemming heeft gegeven een blog te schrijven. Hello. Ik ben Tim, of Tom, als je me niet buiten deze blog kent. 2 namen. Dat komt omdat Bente, back in the day, toen ze voor het eerst over mij schreef niet wist of ik wel met mn echt naam op internet wilde verschijnen. Dat is ook wel logisch, een beetje respect voor privacy. Maargoed, Tom is dus eigenlijk Tim.

Als eerste wil ik iedereen nog eventjes de beste wensen wensen (klopt dat wel?),  doe maar een gelukkig niewjaar dan. Zoals mn oom zegt: In 2011 gaat alles vanzelf. Laten we het hopen, want ik spreek denk ik voor iedereen dat niets vanzelf gaat, jammergenoeg.

Ik dacht dat ik van de gelegenheid gebruik zou maken om mezelf een beetje aan jullie voor te stellen. Ik ben Tim. Mijn slaapkamer is ongeveer 36,37 km van die van Bente (thank you Google Earth), en ik woon in Zuid-Holland. Ik zit (helaas) nog op de middelbare, en begin het na 5 jaar toch wel een beetje zat te worden, aangezien ik volgend schooljaar pas examen ga doen. Daarna moet ik nog verder studeren, waarschijnlijk wordt dat een universiteit, en als ik dan straks 26 ben, ben ik eindelijk klaar met school, en zie je dat je net meer dan een kwart van je leven over je scholing hebt gedaan.

Maargoed, ik dwaal af, en laat jullie nog even van je laatste vakantiedag genieten.

Ooit lang geleden, op een zeilkamp hier ver vandaag ontmoette 2 pubers elkaar. Daar dat weekje op die bootjes, dobberend op de slootjes en plassen, is iets overgevlogen, want 3 maanden later vroeg ik haar verkering. Nu lijkt het alsof we elkaar al jaren kennen, en we komen helemaal tot rust bij elkaar. Eigenlijk spreken we elkaar wel dagelijks, en ik kan me niet meer voorstellen wat ik met al die tijd moest doen, die we daar nu aan besteden.

Hoe dit sprookje afloopt, dat is voor ons een vraag, en voor jou een… nee, jullie kunnen het ook niet weten.

Een blog om mn hart te kunnen luchten, en nu weet ik niets meer te schrijven. Bestwel stom eigenlijk, omdat Bente vind dat ik teveel denk. Blijkbaar kan dat ook nog, teveel denken, en dat herken ik ook wel een beetje in mezelf.

Omdat wat ik nu met Bente heb, eigenlijk mn eerste echt serieuze relatie is (de rest is allemaal van dat basisschool-nonsense, dus dat telt niet echt mee) is dat soms best wel eng, en daarom is het zo fijn dat we elkaar alles kunnen vertellen, zonder schaamte. Ik denk dat dat goed werkt in een relatie, gewoon open en eerlijk zijn tegen elkaar.

Ik vind dat ik sinds dat ik Bente heb ontmoet, en sinds we verkering hebben ik een persoonlijke groei heb meegemaakt, en dat komt vooral door de positieve invloed van Bente. Al moet ik zeggen dat ik vaak nadat ik bij haar ben geweest, of zij bij mij, ik me moeilijk kan concentreren, en zo willen dat Beverwijk niet zo ver was. Mijn ouders zeggen ook dat ik opbloei als ze komt, of als ze er is, en dat wanneer ze weer weg is, ik een stuk minder lekker in mn vel zit. Ik heb zelf ook gemerkt dat ik vaker glimlach, dat klinkt misschien heel stom, maar dat geeft je toch een leukere uitstraling. En ik ben weer aan het afdwalen.

Misschien is het maar beter dat ik stop, en nog even wat lieve woordjes zeg. Als jullie meer willen weten van me, kan je bij Bente terecht.

Into 2011 with a bang, this year wil be a year of firsts, seconds and thirds. Mon coeur s’ouvre a ta voix, high in the sky.