Eindelijk was het dan zo ver. ik mijn beste vriendin Kim weer zien.
Ik heb haar al 4 maanden niet gezien. de reden?
nou we wonen niet echt dicht bij elkaar en we zitten dus ook allebei op een andere school.
en dan is natuurlijk de vraag: waar ken je haar dan van?
nou van school. ik weet het het is verwarrend maar Kim en ik hebben samen op de middelbareschool gezeten op het gezellige Monterssori College Aerdenhout.
Ik kom nog elke week in Aerdenhout vanwege mijn saxofoonlessen daar. Maar toen ik daar zo met Kim zat te kletsen in onze vaste lunchroom Tastie (echt en aanrader!) merkte ik dat ik mijn oude school eigenlijk best wel mis. de school was erg klein en iedereen kende elkaar. onze hele klas was ook best hecht. tuurlijk waren er groepjes, maar er waren bijna nooit problemen.
die tijd is echt een zorgeloze tijd geweest vergeleken met nu. want moet ik eerlijk gezegt nog steeds erg wennen aan mijn nieuwe school. ik heb het heel leuk en ook hele leuke vriendinnen , maar Kim is eigenlijk de enigste waar ik alles aan vertel.
Dus toen ik daar aan kwam en ik Kim weer zag was alles eigenlijk weer hetzelfde als toen. We hebben zoveel gepraat dat ik er haast keelpijn van had. en tuurlijk hadden we ook weer foto's gemaakt. We kwamen ongeveer een maand geleden erachter dat we allebei het boek eat, pray, love aan het lezen zijn. en we hebben dus ook besloten dat we een keer dezelfde reis gaan maken door Italie, India en Bali.
Ookal zien we elkaar niet zo vaak Kim is en blijft mijn best/liefste vriendinnetje :)
Ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat ik het heel irritant vind als mijn moeder mij naar mijn 'privéleven' vraagt. en met privéleven bedoel ik jongens en alles daarom heen.
Mijn moeder begint er nu weer mee. waarom? omdat ik nu weer een vriendje heb (Tom).
De gesprekken beginnen meestal zo:
"Bente, ik wil het nog even ergens met je over hebben."
" ooh, nou ik kan al raden waarover het gaat."
"nou waarover dan?"
"over Tom."
"(moeder lacht) ja dat klopt. ik weet niet hoe ver jullie al zijn, maar ik wil gewoon dat als je er klaar voor bent dat je het wel echt veilig doet."
"jahaa, dat weet ik toch."
"nou oke, ik zeg het liever een keer teveel dan niet."
zo gaan die gesprekken dus een beetje. het ziet er zo best wel sirieus uit, maar deze gesprekken verlopen we vrij luchtig. meestal maak ik nog een soort grapje tegen mijn moeder van: nou mam dan ga ik morgen wel even een zwangerschapstest kopen. gelukkig weet ze dat het een grapje is en lacht ze er dan om. ik begrijp haar ook wel hoor ze wilt gewoon niet dat ik zwanger word op mijn 17. maar ik neem ook zelf mijn verantwoordelijkheid, en ik wil nu nog zeker niet zwanger worden!
misschien had ik wel wat minder 16 and pregnant moeten kijken waar zij bij zat.
miscchien heeft dat haar op verkeerde ideeen gebracht?
mij in ieder geval niet, want nogmaals ik wil nu geen kind!
mijn moeder heeft het dan ook altijd over dat ik wel mijn grenzen moet aangeven op dat gebied bij een jongen. en dan gaan de gesprekken ongeveer zo:
"maar zorg je wel dat je je grenzen goed aangeeft?"
"ja, mam tuurlijk doe ik dat."
"nee oke. omdat sommige jongens er erg snel in zijn."
"weet ik mam, maar ik geef mijn eigen grenzen aan."
bij dit soort gesprekken vraag ik mij wel eens af of het echt om die jongens gaat of dat mijn moeder denkt dat ik met elke jongen ga. tuurlijk die periode heb ik ook gehad maar dat was een zeer korte periode.
ik hoop gewoon dat ze bezorgd is en dat het dus de jongens zijn die volgens haar 'erg snel' zijn.
maar ja als ze bezorgd is is dat eigenlijk alleen maar een teken van liefde.
dus zal ik het allemaal maar positief opvatten.
en mam, ik hou ook van jou hoor ;)
Omdat Tom hier niet in de buurt woont zien we elkaar niet zo heel erg vaak. maar deze woensdag moest hij met zijn klas schaatsen in Haarlem. tja en ik woon daar vlak bij dus je raad het al. ik ging woensdag avond met mijn vriendin Evelien naar de schaatsbaan!
maar ik had al ruim een jaar niet meer geschaatst. en Evelien al jaren niet. dus wij hadden het geniale idee om wat eerde te komen zodat we dus nog konden oefenen.
eenmaal daar aangekomen was het loket dicht. we konden gewoon doorlopen zonder te betalen... wat erg raar is. toen we binnenkwamen schrokken we. iedereen was in een schaatspak en was heel goed in schaatsen en professioneel bezig. *slik*
Evelien had de hoop al opgegeven, maar na een half uur hadden we elkaar overgehaald dat we toch gingen schaatsen. na een half rondje kwam er een man naar ons met de medeling dat dit een uur wedstrijdschaatsen is! we zijn er toen heel snel af gegaan. we vonden het al zo raar dat iedereen van die klapschaatsen had en wij gewonen combinoren. en iedereen keek ons zo raar aan.. ik schaamde me echt dood. en toen hebben wel dus nog een half uur moeten wachten tot Tom samen met zijn klas kwam.
waar ik trouwens echt zenuwachtig voor was! want zo'n beetje zijn hele klas wist mijn naam, maar ik kende hun helemaal niet..
maar toen ik Tom zag waren al mijn zenuwen weg. ^^
het was ech supergezellig! hoewel sommige klasgenoten wel heel erg enthousiast waren om mij te zien. (ik noem geen namen)
op een gegeven moment waren Tom en ik aan het schaatsen ( na ja ik zat op een rekje en hij duwde mij voort) en toen vroeg ik heb hoe het nou tussen ons zat. we zeiden allebei dat we het niet wisten, maar volgens mij wisten we het allebei wel.
en toen heeft Tom mij dus gevraagt midden op de ijsbaan in de vrieskou^^
dus het staat vast en is eindelijk officeel:
17 - 11 - 2010
en ik ben nu helemaal la la la la in love :)
poging tot schaatsen ;)
De jongen die ik leuk vind en hij mij noem ik even Tom voor het gemak.
je kan dus al we raden waar deze blog over gaat.
normaal moet ik op vrijdag werken. op zich niet zo erg, maar Tom werkt op zaterdag. en we werken allebei in een restaurant dus dat is niet echt handig. en dat is er ook nog het probleem dat we 36,37 kilometer van elkaar wonen. maar door een wonder viel mijn vrijdag uit en moest ik op zaterdag avond nu werken.
ja, je raad het al. de volgende middag ging ik naar Tom toe om daar ook bij hem te blijven slapen! (:
tuurlijk was ik wel echt zenuwachtig! en zo'n reis van een uur met de trein helpt ook niet echt mee als je alleen maar in de trein zit te wachten. maar toen ik Tom zag staan was dat gevoel gelijk weg. ik was alleen maar superblij toen ik hem zag. In het begin ging het nog even stroef, want dit was eigenlijk de 1e keer dat we echt mijn z'n 2en waren. daar was ik eigenlijk ookal wel bang voor, maar na 5 minuten voelde het alweer helemaal goed aan. later die avond zijn we naa Daniël gegaan. dat is een vriend van ons. we hebben daar een leuke film gezien. genaamd Hot Fuzz (echt een aanrader!)
daarna gingen we naar Q dat is een leuke bar/club daar. 1 van hun vrienden gaf daar namelijk een super leuk feest! daar was het dan ook heel erg gezellig:)
op een gegeven moment gingen we naar zijn huis toe. en toen hebben we het nog heel gezellig gehad (A)
het afscheid was natuurlijk niet.. en ook dan weer help een treinreis van een uur niet..
maarja..
Ma couer s'ouver a ta voix
2:55 13 novemer 2010
